‘After work apero’ voor straffe madammen en mijnheren

Screen Shot 2014-07-10 at 22.11.09Deze zomer plannen we een speciale ‘after work apero’ voor het goede doel, met toppolitica Maggie De Block.

Op 21 augustus zijn we te gast in Villa Clementina, een geweldige plek waar kinderen tot 6 jaar met of zonder beperking samen worden opgevangen. Vanaf 17u30 genieten we van een lekker glas met hapjes en een muzikale noot. Met Maggie De Block gaan we in gesprek over het belang van sociale integratie van alle mensen. En ik reken op jouw gulle gift.

‘Samen genieten, samen ontdekken en samen beleven’, dat is het motto van Villa Clementina. Het vat de sfeer bij de straffe madammen mooi samen. Je kan opnieuw komen genieten van een inspirerende speech en professionele netwerking. Breng dit keer gerust ook enkele straffe mijnheren mee.

En ik vraag je ook iets terug dit keer, een gulle bijdrage voor Villa Cementina. Je kiest zelf hoeveel je wil geven en vanaf 40 euro is je gift fiscaal aftrekbaar. Geven kan via de rekening van de Koning Boudewijnstichting BE10 0000 0000 0404, met de vermelding ***128/2521/00095***. Doe het vandaag nog, ook als je er niet kan bij zijn. Villa Clementina heeft het nodig.

Inschrijven is verplicht en kan via deze link. Geniet van een heerlijke zomer en tot in augustus!
Elke Jeurissen @elkejeu

Het is niet omdat je bekend bent, dat je een straffe madam bent.

Screen Shot 2014-05-28 at 09.43.32

Op 22 mei waren de straffe madammen (#straffem) te gast bij Claire Tillekaerts (@CTillekaerts), CEO van Flanders Investment & Trade (@FITagency). Ze ontving ons hartelijk in de splinternieuwe kantoren met panoramisch uitzicht op Brussel. Met veel charme en een kwinkslag deelde ze haar successen en bezorgdheden voor de toekomst.

FIT speelt een belangrijke rol bij het aantrekken maar ook behouden van buitenlandse investeringen in Vlaanderen, Daarnaast helpt FIT Vlaamse bedrijven met export. Met 5 kantoren in Vlaanderen en 101 in het buitenland heeft FIT een uniek netwerk om die opdracht te vervullen. FIT organiseert onder andere missies met de minister-president en met Prinses Astrid, beursdeelnames, seminaries, enz, maar gaat in het buitenland vooral op zoek naar potentiële partners voor Vlaamse bedrijven, en naar investeerders.

Wereldwijd verdriedubbelde de goederenexport sinds 2002, en groeilanden nemen een steeds groter deel van de koek. Vlaanderen blijkt een ‘super trading nation’ te zijn, de nr. 4 van de ‘globalized economies’ na Hong Kong, Singapore en Ierland. Export is dus extreem belangrijk voor onze economie. Traag maar zeker verschuift onze export richting groeilanden: 10 jaar geleden ging drie vierde van de export naar de EU-28-landen, nu nog twee derden. De kapitaalinstroom uit buitenlandse investeringen is wereldwijd tussen 2002 en 2013 verdrievoudigd. De groei komt vooral uit Latijns-Amerika en Afrika.Vorig jaar haalden we in Vlaanderen 191 investeringsprojecten binnen, voor 1.91 miljard euro. Dat is 20 % meer dan in 2012.

Minder goed nieuws is dat er steeds meer druk komt op de buitenlandse investeringen in ons land. De concurrentie, niet in het minst van onze noorderburen, wordt steeds scherper. Problematisch, als je weet dat 4 op 10 jobs wordt gecreëerd door internationaliserende bedrijven. En op het vlak van e-commerce doen we het in Vlaanderen helemaal niet zo goed. Essentieel voor ons om investeerders naar Vlaanderen te halen én ze hier te houden, zijn stabiliteit in de regelgeving, Engelstalige dienstverlening. Er is ook meer samenwerking nodig tussen iedereen die initiatieven neemt rond internationaal ondernemen en het aantrekken van buitenlandse investeerders.’ Een duidelijke boodschap voor de nieuwe Vlaamse minister-president.

Er is dus nog genoeg werk aan de winkel voor het uitgebreide netwerk van binnen- en buitenlandse medewerkers bij FIT. 96 % van de Vlaamse bedrijven blijkt alvast tevreden over het geleverde werk van FIT, en dat is een stuk hoger dan de meeste andere overheidsadministraties. Zou het toeval zijn dat FIT niet alleen geleid wordt door een vrouwelijke topambtenaar maar ook een vrouwelijke voorzitter heeft (Christl Joris, ETAP) ?

Over straffe madammen is Claire Tillekaerts heel duidelijk: er zijn er in overvloed, alleen kennen we ze te weinig. ‘Ik ken heel wat vrouwelijke octopussen die met zoveel dingen tegelijk bezig zijn en succes hebben. Alleen komen ze er niet mee naar buiten. We moeten wat meer haantjesgedrag kweken: zeggen wat we doen en tonen hoe we succesvol zijn. Op een voetstuk gaan staan doen de meeste vrouwen niet van nature, maar het is wel absoluut nodig om het voorbeeld te geven aan anderen. Dus als je gevraagd wordt voor een persinterview, presentatie of speech: gewoon doen!‘ Laat dat nu net de leidraad zijn van de straffe madammen club. ‘Het is niet zo dat je een straffe madam bent omdat je visibiliteit krijgt, en dat je geen straffe madam bent als je bescheiden bent. Maar om vooruit te geraken helpt het om je ambitie te blijven tonen en je successen te delen. Dat doen anderen niet in je plaats.’

Wil je er volgende keer ook bij zijn? Schrijf je dan nu in voor de straffe madammen lunch op 19 juni in deSingel in Antwerpen, met Wivina Demeester, Voorzitter, over de impact van kunst, cultuur en architectuur op de samenleving. Het kan via deze link.

Tot dan,

Elke Jeurissen @elkejeu

 

 

 

Kunnen kunst en cultuur de wereld redden?

WivinaDeMeesterOp 19 juni zijn de Straffe Madammen te gast in deSingel, de Internationale Kunstcampus te Antwerpen. Voorzitter Wivina Demeester vertelt ons wat Kunst, Cultuur en Architectuur zowel maatschappelijk als economisch betekenen in een samenleving, nationaal als internationaal.

Ze ontvangt ons in de gebouwen van deSingel, een architecturaal project van Stijnen en Beel. Wivina Demeester is niet alleen voorzitter van deSingel , ze is tevens voorzitter van het Vlaams architectuurinstituut en lid van de Raad van Bestuur  van deFilharmonie  en deBuren .

Zij vertelt vanuit haar politieke loopbaan, haar ervaring als gewezen Minister voor financiën en begroting en haar passie voor kunst, cultuur en architectuur. Zij was o.m. oprichter van de Vlaams Bouwmeester . Als oprichtster van Monnikenheide, een centrum voor personen met een beperking weet zij als geen ander wat kunst, cultuur en architectuur voor welzijn en gezondheid van elke mens betekent.

Wil je er graag bij zijn? Schrijf je dan snel in via deze link. Deelname is gratis, maar inschrijven is verplicht en de plaatsen zijn beperkt. Graag tot dan!

Elke Jeurisssen, @elkejeu

Straffe Madammen in de Media pleiten voor meer samenwerking.

Vrouwen in de media. Het is me wat. Te dik, te dun, te bossy, te bitchy, te ambitieus, te mooi en ga zo maar door. Steeds terugkerende debatten over een foute voorstelling van de realiteit. Daarover ging de straffe madammen lunch op 22 april bij Sanoma dus niet.

Helen Perquy (Caviar), Ellen Onkelinx (VOTP), Katrien Van Der Perre (UGent, De Auteurs) en Anouk Mertens (Sanoma) gingen in debat over de toekomst van de sector. Opvallend was het pleidooi voor meer samenwerking tussen alle stakeholders in de sector, van productiehuizen tot publiek en private zenders, overheden, operatoren en andere spelers. Ondergetekende mocht moderator spelen, dus dit keer geen verslag, maar een samenvatting in tweets. Meer vind je via #straffem.

@vdbkaren Ik neem mee: nood aan kwalititatieve en lokale content! tot volgende keer!Screen Shot 2014-04-24 at 16.22.39

@kvdperre interessant debat over toekomst media vandaag bij #straffem. Al zeg ik het zelf! Fijne interactie met straf publiek.

@Yamila_idrissi Ik onthoud van #straffem lunch: divers medialandschap, kwalitatieve content, innovatie en nood aan kader voor lokale content en identiteit!

@CharlieMagazine Fictiereeksen vertellen niet enkel verhalen, mr leren ons ook kritisch denken. Aandacht voor kwaliteit van Vl. bodem is een must. #straffem

Screen Shot 2014-04-24 at 15.22.58@manao Er is de laatste 10 jaar niet veel veranderd in de discussies en de problemen. Zullen we dat als een opportuniteit beschouwen? #straffem

@sophiethiebaut #cim is outdated. Andere meetmodellen nodig. Met digitaletv hebben we meer info van alle kijkers @AnnCaluwaerts1 @Telenet #straffem

@inhoud+gezelligheid=recept voor weer toplunch #straffem

@kirstenujvari Creatievelingen in productiehuizen kunnen niet samenwerken in grotere structuren #straffem

@Yamila_idrissi We moeten voorkomen dat we binnen enkele jaren alleen Amerikaanse eenheidsworst op boterham hebben @EllenOnkelinx op #straffen

 

 

 

Zin om erbij te zijn tijdens de volgende straffe madammen lunch met Claire Tillekaerts, CEO van Flanders Investment & Trade op 22 mei in Brussel?

Inschrijven kan via deze link.

@elkejeu



Michèle Sioen is topbestuurder, zonder quota

Michele Sioen

Het Verbond voor Belgische Ondernemingen, met 50.000 lidbedrijven en goed voor 75 % van de tewerkstelling in de privésector, heeft een nieuwe Voorzitter, Michèle Sioen. Zij is CEO van Sioen Industries, een Belgisch topbedrijf. Dit mandaat voegt ze toe aan haar vele andere bestuursfuncties, die ze kreeg voor de invoering van wettelijke quota, waar ze tegen is.

Sioen Industries is een vrouwenburcht. Het familiale bedrijf wordt geleid door Michèle Sioen, vorig jaar nog kandidaat Trends Manager van het Jaar. De familie - vooral moeder Jacqueline Sioen-Zoete, Michèle en haar twee zussen Daniëlle en Pascale - controleert de onderneming met een belang van ongeveer 60 procent. De voorbije jaren bij de specialist in technisch textiel uit West-Vlaanderen waren moeilijk, maar vandaag heeft de marktleider sterke groeiambities. De topvrouw kiest resoluut voor continue innovatie in haar bedrijf. Met 70 miljoen euro cash  op de balans is het bedrijf actief op zoek naar overnames.

De Tijd publiceerde op 2 maart een overzicht van het aantal vrouwen in directiecomités en Raden van Bestuur binnen 90 Belgische bedrijven. Hoe Sioen Industries het doet in dat lijstje lees je hier.  Michèle Sioen zelf zetelt alvast in de Raden van Bestuur bij Belgacom, ING België en D’Ieteren.

Je moet durven beslissen. Ook in moeilijke dossiers.

Screen Shot 2014-02-27 at 11.14.04Op 27 maart waren de straffe madammen te gast bij Catherine De Bolle. ‘The Day After’ het bezoek van Barack Obama, ‘the year after’ de straffe madammen lunch met Minister Turtelboom en ’2 years after’ haar aanstelling als grote baas bij de Federale Politie.

Een dame met pit. En met humor. Ze deed iemand in het publiek denken aan de Deense premier Birgitte Nyborg uit de serie Borgen. Inderdaad.

De rode draad in haar verhaal was het artikel ‘The 10 worst stereotypes about powerful women‘ van het zakenblad Forbes. ‘In landen zoals Moldavië zijn vrouwen wel toegelaten tot het politiekorps maar moeten opboksen tegen mannen die hen niet altijd toelaten de juiste functies te bekleden. Maar ook in België word ik in elk interview aangesproken over 1 of meer van deze clichés over vrouwen, ook door jonge journalisten. Van de combinatie werk-gezin tot mijn kledij tot mijn pad naar deze rol. ‘Gaat dat wel, zo samenwerken met 2 vrouwelijke Ministers als vrouw?’ Die vraag blijft me verbazen. Je moet vermijden dat je je houding gaat afstemmen op deze clichés en gewoon authentiek jezelf zijn.

Deze Commissaris-Generaal heeft een heel duidelijk beeld over leiderschap. ‘Een ‘leader’ is geen ‘cheerleader’.  Onze taak als politiecorps is dienstverlenend, maar ook doelgericht. Succesvol leiderschap gaat over het behalen van resultaten.’ Ze citeert een onderzoek van Julie Boost over de leiderschapsstijl van vrouwen aan de top in de veiligheidssector. ‘De meesten zitten in een organisatie in snelle verandering waar nood is aan veel overleg, partnerships, een consensus-aanpak. De transformationele stijl, in schril contrast met de autoritaire stijl.’

Maar vergis je niet, aan autoriteit ontbreekt het deze straffe madam geenszins.  Een straffe madam zijn is niet elke dag gemakkelijk of plezant. Ik investeer veel in netwerken en stimuleer dat ook binnen de politie. Je moet snel duidelijk maken dat je knopen kan doorhakken. Ik eis efficiëntie in alle vergaderingen die ik leid. Iedereen mag zijn mening geven en dan eis ik een beslissing. Als die er niet komt van de groep, neem ik ze zelf. Ja, ook de moeilijke. Dan durf ik autoritair zijn.’ Het deed me denken aan die recente uitspraak van Annemie Turtelboom over haar manier van werken: ‘Er is een tijd van inspraak, en een tijd van uitspraak’.

In haar eigen organisatie heeft Catherine De Bolle een proactief beleid rond meer diversiteit. Vandaag is 30 % van de politiemensen een vrouw, maar slechts aan de top is dat slechts 3 %. ‘We sporen actief de talentvolste vrouwen in onze organisatie op en stimuleren hen om  meer deel te nemen aan examens voor promotie. Dat duwtje in de rug is nog altijd nodig. In onze recruterings-campagne spelen we nu meer in op het dienstverlenende aspect van onze rol in de maatschappij.’

Zin om er volgende keer ook bij te zijn?  Over Straffe Madammen in de Media, op 22 april bij Sanoma in Mechelen. Inschrijven kan via deze link. Tot dan?

@elkejeu

 

Ik hou niet van work/life balance. Je bent toch niet dood als je werkt?

Screen Shot 2014-03-19 at 16.11.08 Eind februari waren de straffe madammen te gast in Ieper, op het hoofdkantoor van Melexis, het grootste beursgenoteerde technologie-bedrijf in België. Dat werd mede opgericht door Françoise Chombar, al meer dan 20 jaar CEO van het bedrijf. De merknaam doet misschien geen belletje rinkelen, maar weet dat in ongeveer elke wagen ter wereld gemiddeld 6 chips zitten die bij Melexis werden geproduceerd. De afgelopen 15 jaar ging de omzet maar liefst maal vijf. Weinig andere Belgische bedrijven doen het haar na.

Waarden staan centraal in haar succesverhaal. ‘We bouwden ons bedrijf op rond 5 waarden. In alles wat we doen, passen we die toe, zo ook bij de bouw van ons nieuwe hoofdkantoor hier in Ieper. In wat we doen, willen we de beste zijn op wereldvlak. Voor ons is het doel op zich echter niet belangrijk, want dat verandert eigenlijk voortdurend door de complexiteit van onze omgeving. De weg ernaar toe is essentieel, en de keuze van de gids is dat ook.”

Mevrouw Chombar houdt van haar werk, zoveel is duidelijk. Ze gruwt van de uitdrukking work/life balance en beschouwt diversiteit als een evidentie. “Iedereen kan gids van een project zijn, of die nu man, vrouw, jong, oud is, Belg of één van de andere 20 nationaliteiten die hier werken. De diversiteit in onze teams zorgt bovendien voor betere resultaten en we stimuleren samenwerking tussen mensen van verschillende teams.  Voor de ontwikkeling van ons nieuwe hoofdkantoor vroegen we aan onze medewerkers en vele klanten wat het moest worden. Als zelf je moeilijkste klant uit Japan bij de opening zegt dat het goed is, weet je dat het goed is. Een memorabel moment.”

Screen Shot 2014-03-19 at 16.10.54Vrouwenquota vindt ze maar niks. “35 % van ons managementteam en 50 % van onze Raad van Bestuur is vrouwelijk. Ze zijn allemaal gekozen op basis van hun competentie, niet hun geslacht. Voor elke vacature moet de recruitment manager wel 50 % vrouwen zien. Dat helpt.” 

Haar aanpak levert duidelijk resultaten op. Meer dan 10 jaar geleden al werd Melexis ‘Onderneming van het Jaar’, een ander memorabel moment in de afgelopen 25 jaar . ‘En vandaag zou ons dat weer lukken op basis van de cijfers’ zegt ze. De CEO werd ook al 2 maal genomineerd als Manager van het Jaar, een award waar ze duidelijk minder achter staat omdat hij niet gebaseerd is op concrete cijfers.

Deze lunch was niet mogelijk geweest zonder de hulp van Senator Nele Lijnen die er jammer genoeg zelf niet kon bij zijn. Dankjewel daarvoor! Eind maart gaan we naar Catherine De Bolle, sinds een jaar CEO van de federale politie. Wil je er graag bij zijn? Snelheid is dan de boodschap, want deze lunch is bijna volzet. Inschrijven kan via deze link.

@elkejeu

Tijd voor de P-generatie.

Screen Shot 2014-02-10 at 17.55.11Ik zie ze overal. Ouders die ‘s morgens de bokes met choco smeren voor hun kids, ook al zijn die ondertussen 16. Mama’s en papa’s die hun kroost overal met de auto naartoe brengen. Die natte handdoeken en zwempakken systematisch blijven ophangen. Ik geef het toe, ik doe het ook wel eens. Waarom doen we dat eigenlijk?. Ik erger me blauw aan dat gepamper van kinderen alsof ze eeuwig kleuter blijven. Ze worden er alleen maar lui van. Straks willen ze allemaal ook nog een partner die hen blijft bedienen. Zo geraken we er nooit natuurlijk met die evenwichtige taakverdeling tussen ouders.

Ieder heeft zo zijn idee over opvoeding. Voor mij is het: kids helpen om hun talenten te ontdekken, en ze zelfredzaam en weerbaar genoeg maken om deze te ontwikkelen zodat ze later gelukkig worden. Laten we onze kinderen opvoeden tot de mondige P-Generatie. Niet de P van Perfectie maar de P van Plantrekkers (bedacht door mijn vriendin Sophie Thiebaut).

Je kan kinderen niet verwijten dat ze voor de gemakkelijkste weg kiezen. Het is aan ons, ouders om grenzen te stellen. En het is aan hen om die grenzen te overschrijden en te verleggen. Zo worden ze groot. Je moet ze dingen laten proberen, fouten laten maken, tegen de muur laten lopen, zo af en toe. Stop met die drang naar perfectie, voor jezelf maar ook voor je kinderen. Ik hoor goeroe’s op managementcongressen pleiten voor meer ruimte om te mogen falen in het bedrijfsleven. Falen bij kinderen wordt door te veel ouders en leerkrachten niet toegelaten, of zelfs afgestraft. Van Professor Elke Geraerts leerde ik dat de beste remedie tegen depressie en burnout veerkracht is. Ervoor zorgen dat je weerbaar bent in moeilijke situaties en snel weer opstaat en verder gaat. Het goede nieuws is dat je dat kan aanleren, al van kindsaf, maar alleen als je af en toe faalt of een probleem tegenkomt.

Bij Hautekiet op Radio 1 ging het onlangs nog over wat kinderen van 10 jaar vandaag mogen van hun ouders, versus wat de vorige generaties mochten. Onwaarschijnlijk hoe enggeestig iedereen geworden is. Geef ze eens wat sneller en meer verantwoordelijkheid, ze vinden dat geweldig. Een kind van 6 kan perfect mee groenten snijden tijdens het koken. Een kind van 8 kan perfect een brood oppikken met de fiets bij de bakker in de buurt. Een kind van 10 kan perfect zelf pannekoeken bakken. Probeer het maar eens, alleen al voor de trotse smile op hun gezicht. Een kind van 12 kan de auto wassen en het gras afdoen. Allemaal kunnen ze de tafel dekken en afruimen. En die knop op de (af)wasmachine is echt niet zoveel anders dan die op de i-Pad.

Verwacht nu vooral niet dat jouw kids spontaan met enthousiasme al die taken gaan invullen. Dat doe jij ook niet. Ja, je zal het honderden keren opnieuw moeten vragen. Dat hoort er nu eenmaal bij. Maar het is wel de moeite waard. Jij wil toch ook zelfstandige, weerbare kids die hun talenten ontwikkelen?

Nog enkele tips uit de praktijk voor wie zich herkende in de #ploetermoeder van journaliste An Goovaerts. Zorg voor een volle batterij. Dat helpt om je geduld te bewaren. Ga op zoek naar een energiebron, of meerdere. Sommigen halen dat uit zichzelf, 1-1 tijd met hun partner, yoga, sport of een goed boek. Tijdig herladen is de boodschap. Zorg voor een sterk netwerk en durf om hulp vragen. Besteed taken uit. Ook aan je eigen kinderen. En laat je schuldgevoel achterwege. Deel en leer van andere ouders. Vraag aan je baas om flexibel te werken. Het maakt uw leven een stuk efficiënter. Stop met zeuren, we hebben het beter dan de voorgaande generaties.

En denk de volgende keer dat je op ontploffen staat eens aan alleenstaande ouders, of ouders met een zwaar ziek kind, of ouders in armoede.  Zoals Milan Kundera al schreef in ‘The unbearable lightness of being’: Er is geen perfectie, er is enkel het leven.

Elke Jeurissen, Plantrekker, (plus)mama van 5 kids tussen 8 en 20 jaar, http://www.glassroots.com

(Dit opiniestuk verscheen in De Morgen op 13/2/2014, als reactie op het debat over ‘ploetermoeders’ in verschillende media)

Je dwingt geen respect af vanuit een ivoren toren.

Screen Shot 2014-01-29 at 18.36.51Op 28 januari waren de straffe madammen te gast op het Parket van Gent. Melanie De Vrieze interviewde er de 4 topmagistrates uit haar boek ‘Parket Magistraal’. Bernadette Baeyens, Caroline Dewitte, An Schoonjans en Ilse Vandenbroucke gunden ons een blik achter de schermen van het Openbaar Ministerie.

Het eerste dat opvalt, is hoe goed ze elkaar kennen. Het wordt de leidraad in hun verhaal. Een parket functioneert als een hecht team, over elke zaak wordt overleg gepleegd met elkaar en ieder heeft een specialisatie. Om goede beslissingen te nemen die rechtvaardig zijn voor slachtoffer en dader, maar ook om de job draaglijk te houden. In tegenstelling tot de politie, krijgen parketmagistraten geen psychologische bijstand. ‘Dagelijks geconfronteerd worden met harde feiten hakt op je in, je moet kunnen ventileren. Elkaar aanvoelen en steunen is dan cruciaal. Je moet ook menselijk blijven. De dag dat je niets meer voelt bij een zaak, is de dag dat je ermee moet stoppen.’ Een quote die ik ook hoorde tijdens de receptie achteraf van de Voorzitter van de Gentse Rechtbank.

Het boek kwam er vanuit de overtuiging dat meer transparantie nodig is. ‘Het gerecht kan geen respect afdwingen door te blijven opereren vanuit een ivoren toren. Onbekend maakt onbemind en ons beroepsgeheim laat niet altijd toe om commentaar te geven op specifieke zaken. Met dit boek willen we inzicht geven in een wereld die vele mensen niet kennen’. Alle vier zijn het echte idealisten. Ze kozen voor het beroep van magistraat om het algemeen belang te dienen, eerder dan het belang van een dader. Zeven op tien Gentse parketmagistraten is vandaag trouwens een vrouw. Procureur Johan Sabbe keek toe en zag dat het goed was. Hij is duidelijk fier op zijn team.

Ik heb me nog nooit gediscrimineerd gevoeld als vrouw in deze job. Ook niet in onze veelvuldige samenwerking met (vooral) mannelijke politie-agenten. Er is absoluut respect voor elkaars job, dat is ook nodig omdat alles zo snel moet gaan en je ‘s ochtends nooit weet wat de dag brengt. Alert en stressbestendig zijn, kennis van zaken hebben, het zijn belangrijke vaardigheden. Maar buikgevoel is minstens even belangrijk.’ Straffe madammen, dat zijn ze zeker. Volgens de definitie in het woordenboek: ‘Eentje die iets uitzonderlijks heeft gepresteerd. Zie ook: toffe.’

Ook zin om de volgende straffe madammen lunch bij te wonen? Op 25 februari gaan we naar Ieper. We lunchen er met Françoise Chombar, CEO van Melexis, het grootste Belgische technologiebedrijf. In deze clip ontdek je waarom ze genomineerd werd als Trends Manager van het Jaar 2013. Aansluitend bezoeken we het oorlogsmuseum ‘In Flanders Field’. Inschrijven is verplicht en kan via deze link.

Gewoon doen !

Screen Shot 2014-01-09 at 11.04.12Op 19 december waren de straffe madammen te gast bij Prof. Anne De Paepe, rector van de universiteit Gent sinds de start van dit academiejaar.

Zij deelde haar ervaringen als vrouwelijke student, vrouwelijke onderzoeker en vrouwelijke prof aan de Universiteit Gent. Van de eerste vrouw die er afstudeerde als geneesheer in 1893, over de eerste vrouwelijke dierenarts in 1954 tot de eerste vrouwelijke rector. Wist je dat in 1996 voor het eerst meer vrouwen dan mannen afstudeerden aan de Ugent? Vandaag is 53 % van de startende studenten een meisje, terwijl slechts 14 % van de hoogleraar een vrouw is. Sinds 2008 werkt de beleidscel diversiteit aan een omslag om ook dat laatste cijfer omhoog te krijgen. Rector De Paepe toonde zich een vurige pleitbezorgster voor meer samenwerking tussen universiteiten onderling, en tussen universiteiten en andere stakeholders. Om elkaar sterker te maken. Ze meent dat vrouwen hierin een sterke rol kunnen spelen. Haar volledige speech kan je downloaden via  SpeechAnneDePaepe-straffe madammen-20131219 .

Laat nu net dat de belangrijkste doelstelling zijn van het straffe madammen netwerk. Ambitieuze vrouwen uit alle geledingen van de maatschappij samen brengen om van elkaar te leren en ervaringen uit te wisselen over hoe ze hun interne barrières kunnen overbruggen en ‘gewoon doen’, zoals Anne De Paepe ons aanraadde. Net als eerdere sprekers benadrukte ze dat je moet durven springen als een nieuwe job, uitdagingen, interview of speakers opportunity opduikt. Was je er ook bij? Ontdek hier enkele foto’s.

Ook gehoord op deze lunch: ‘Ik geloof niet in ‘madammen only’ events. Maar dit vind ik fantastisch. Informeel, interessant, op niveau netwerken. Zoals het moet’. Blij dat te horen.