Vrouwen creëren hun eigen religie wel

screen-shot-2016-11-03-at-15-15-44Josie Daelemans, hoofdredacteur van Charlie Mag ergert zich aan de recente uitspraken van de paus. Vrouwelijke priesters? Neen, die komen er nooit als het van hem afhangt. Niet alleen de kerk negeert vrouwelijk talent. Ik zie vooral vrouwen die zich dat steeds minder aantrekken en het heft in eigen handen nemen. Ze zijn er groot genoeg voor.

Uit het artikel van Josie:

Moest de Kerk een privé-bedrijf zijn, was het allang aangeklaagd voor discriminatie. De populairste CEO van Vlaanderen, Donald Muylle van Dovy Keukens, werd onlangs veroordeeld wegens leeftijdsdiscriminatie omdat hij een sollicitant te oud vond. Terecht. Maar de katholieke Kerk blijft vrolijk verder discrimineren, zonder aan iemand verantwoording te moeten afleggen. Ze krijgt er zelfs 76 miljoen euro subsidies bovenop. Cadeautje.

Alle wereldgodsdiensten zijn in hetzelfde bedje ziek. De regels worden geschreven door mannen in het voordeel van mannen. Laten we wel wezen, de katholieke Kerk is niet de enige die niet weet wat ze aanmoet met vrouwelijk leiderschap. Er bestaan vandaag dan wel vrouwelijke imams en rabbi’s, maar deze vrouwen hebben lang niet dezelfde rechten als hun mannelijke collega’s. Vrouwelijke imams mogen bijvoorbeeld enkel het gebed leiden voor een groep vrouwen. Als we eerlijk zijn, zijn alle wereldgodsdiensten in hetzelfde bedje ziek. De regels worden geschreven door (hetero) mannen in het voordeel van (hetero) mannen. Wist je dat in het boeddhisme als vrouw geboren worden betekent dat je in je vorige leven iets fout hebt gedaan? Ooit een mango gestolen? Als straf zal je je hele volwassen leven elke maand bloeden!

Moeten we hier nu van wakker liggen? Ja, want de paus blijft voor een groot deel van de wereldbevolking een rolmodel, ook voor meisjes, en ‘you can’t be what you can’t see’.

Neen, want vrouwen hebben ondertussen hun eigen ‘religies’ gevonden. Niet in de vorm van een instituut met een baas die top down oplegt hoe je moet denken en wat je moet doen, maar in de vorm van communities waar ervaringen uitwisselen, goede en minder goede, leren van elkaar en elkaar vooruitstuwen het credo zijn. En regels? Die hebben we daarbij niet nodig, danku.

Bij de Straffe Madammen zijn het er ondertussen om en bij de 1000, maar je vindt er nog zoveel meer bij Artemis, Zeker van Haar Zaak, Charlie Magazine en al die andere netwerken die ik vergeet. Met ‘Yes You can’ als leidraad, en niet ‘No You cannot’.

Het volledige artikel van Josie Daelemans lees je hier. De geweldige foto is van @sarcasticlutheran via Instagram.

Elke Jeurissen, Oprichter Straffe Madammen