Elk moment is een keuze – opinie

Sinds vanochtend besef ik dat ik mijn gedrag naar studentes wat moet aanpassen‘ aldus de Professor van de business school afgelopen vrijdag op een netwerkevent over ondernemerschap. Moedig van de man vind ik. Hij geeft toe dat hij wel eens in de fout ging met bepaalde opmerkingen. En hij beseft dat hij de keuze heeft om daar vanaf nu iets aan te veranderen. Iedereen van ons heeft elke dag die keuze. Daarom ben ik het niet eens met zij die zeggen dat enkel het gerecht uitspraken mag doen over de zaak #bartdepauw.

 

Jeurissen_Elke

Iedereen die menselijke relaties heeft, heeft recht van spreken.

Niet over de feiten, daar vertrouw ik op het gerecht, dat ondertussen actie nam en een onderzoek opstartte. Maar wel over wat kan en niet kan in niet-amoureuze relaties tussen mensen. Zolang je er niet over praat, bestaat een probleem namelijk niet.

Daarom vind ik Paul Lembrechts, CEO van de VRT, een moedig man. Hij durft een duidelijke lijn trekken over wat kan in zijn organisatie en wat niet. Net zoals u doet in uw gezin. Het is niet omdat bepaald gedraag decennialang als “part of the game” werd beschouwd, ook in de media, dat leidinggevenden vandaag niet kunnen beslissen dat het genoeg geweest is. Meer nog, het is hun verantwoordelijkheid. Ook in de sport, de politiek, het bedrijfsleven en op andere plekken waar ze de leiding nemen.

 

Ook dat heeft me de afgelopen dagen verrast. Hoeveel mannen aangeven dat ze niet meer weten wat wel en niet kan. Ze denken na over hun gedrag. En dat is de grote verdienste van de hele #metoo beweging. ‘Oei, nu moet ik wel oppassen wat ik nog tegen u zeg, want tegenwoordig… ‘ zei de CEO, die ik nog nooit eerder ontmoet had op de bijeenkomst van vrijdag, bij wijze van openingszin. Daar schrok ik toch van. Neen, mijnheer, tegen mij bent u vrij te zeggen wat u wilt. Uiteraard is het fijner dat u uw manieren houdt, maar wij staan tegenover elkaar als onbekenden. En ik ben een fervent voorstander van vrijheid van meningsuiting. Ik zal wel aangeven wat ok is en wat niet.

Maar ik werk niet voor u, u bent mijn vader niet, ik zit niet in een ondergeschikte rol, u heeft op geen enkele manier macht over me. Als ik op een feestje een van mijn beste vrienden de zoveelste schunnigste mop hoor vertellen, lach ik graag en veel mee. Ik ken hem goed, hij is mijn baas niet en ik weet dat hij vrouwen respecteert. Als ik een man tijdens een vergadering dezelfde grap hoor vertellen tegen een junior collega, grijp ik in. Grensoverschrijdend gedrag gaat over een machtsrelatie.

 

Als u een leidinggevende rol heeft en u neemt de honderdduizenden #metoo berichten au sérieux, dan weet u wat u te doen staat. Moedig zijn. Laat uw mensen eens met elkaar praten over hoe zij de cultuur ervaren in uw team of organisatie. Misschien kan u dat morgenmiddag bij de lunch al doen, informeel en in algemene zin, met mannen en vrouwen, zonder daarom meteen mensen bij naam te noemen. Durf het gesprek aangaan, ook als u overtuigd bent dat er niks aan de hand is. U weet dat u op elk moment de keuze heeft om de regels te veranderen. Vanaf nu. Omdat het een deel van uw rol is als baas.

Ter inspiratie deel ik graag dit mooie stukje proza van Viktor Frankl uit “De zin van het bestaan’ dat ik las in dit ontroerende interview met Edith Eger, overlever van Auschwitz, in De Morgen dit weekend;

Alles kan van iemand worden afgenomen behalve één ding, de laatste van de menselijke vrijheden, en dat is dat iemand in alle gegeven omstandigheden kan kiezen welke houding hij aanneemt. Elk moment is een keuze.’

 

Elke Jeurissen, ondernemer bij Glassroots en oprichter Straffe Madammen Club

12 november 2017 (deze opinie is hier ook verschenen op VRTnews.be)